Hedendaags vervolg op de Bijbel. Wat zijn de dromen, aanklachten en visioenen van ónze tijd? Leven in Israël anno 2008. Toen Simon Schoon in 1973 met zijn vrouw naar Israël vertrok verklaarden veel mensen hem voor gek. Want op dat moment werd daar een oorlog uitgevochten. Zijn eerste dagen bracht hij dan ook in een schuilkelder door. Schoon, predikant en bijzonder hoogleraar aan de Theologische Universiteit in Kampen, ging vijfendertig jaar geleden als jonge man naar de Israëlische kibboets Nes Ammim. Geen gewone kibboets maar één die met geld van de kerk in Nederland was opgericht, om een brugfunctie te kunnen vervullen tussen joden en christenen. Schoon werkte er jarenlang als predikant en zette zich met al zijn krachten in om een dialoog tot stand te brengen tussen de verschillende partijen: joden, christenen en Arabieren. Hij geloofde in de kracht van de dialoog. Inmiddels is de spanning tussen Israël en Palestijnen zo uitzichtloos dat zelfs hij zich afvraagt hoe het verder moet. Hoewel hij vorig jaar pensioneerde, koos Schoon ervoor om opnieuw een jaar in Nes Ammim te gaan wonen. Hij wil de dialoog voortzetten. Hij luistert naar het verhaal van de joodse Zahava Neuberger-Keller en van de christelijke Arabier Elias Jabbour. In plaats van te genieten van haar pasgeboren kind vroeg Zahava zich af waar ze met haar baby zou kunnen schuilen tegen het geweld. Haar neef werd vermoord door Palestijnse Israëli's. Elias heeft de eigendomspapieren van het land van zijn familie op tafel. Maar zijn grond is door Israël in beslag genomen. Een vriend van hem kwam om het leven door een joodse deserteur die om zich heen begon te schieten. Zahava en Elias staan model voor het Israël anno 2008 met aan beide kanten slachtoffers, woede en verdriet. Maar is koppig volhouden wel de manier om deze uitzichtloze situatie te doorbreken?